Deprem

Bulunduğum şehirde de baya sallandık. Bir an hiç durmayacak sandım. Sonra hemen İzmir’e gitti aklım. Sevdiklerime ulaşmaya çalıştım. Hatlarda sorun vardı. O an sanki zaman hiç akmadı. Manisa da okurken bir yaz sürekli deprem oluyordu. 6.5 depreminde yan odada kalan arkadaşımı sakinleştirmeye çalışırken bulmuştum kendimi. 5. kattayız sürekli sallanıyoruz. Ne yapacağımı şaşırmıştım. Sonra sürekli sallanmaya devam ettik zaten. Manisa da deprem sürekli olmaya devam etti. Yurdun bahçesinde sabahlıyorduk. Deprem hiç küçümsenmemesi gereken bir olay. Şu an yardım bekleyen tüm insanlar için bütün dileklerim. Kalbim onlarla atıyor şu an. Bir insana dua etmek için illa tanımak gerekmiyor. Umarım tüm yardıma ihtiyacı olanlara yardım tez vakitte ulaşır. Sevdiklerim İzmir de aklım hep onlarda. En çok da uzak olmak koyuyor insana. Güzel İzmir’im… Keşke bu deprem hiç olmasaydı fakat elimizden bir şey gelmiyor. Önlemler konusunda sövülmesi gereken çok konu var. Bir de gavur İzmir bu, oh olsun diyenleri gördü gözlerim. Onlara da aşırı derecede sövdüm. Bu kadar mı insan değilsiniz? Bu kadar mı merhamet yoksunusunuz? Dinden, ahlaktan bahsediyorlar bir de. Yazık çok yazık. Tiksiniyorum böyle insanlardan. Midemi bulandırıyorlar. Aynı havayı soluyoruz diye iğreniyorum. Sevdiklerim şu an da güvende. Tabi uzmanlar bir hafta daha tehlikenin süreceğini belirtti. Tanıdığım yahut tanımadığım herkes için sağlık diliyorum. İyi dileklerim yardım bekleyen herkes için. Umarım herkes sevdiklerine sımsıkı sarılır. Geçmiş olsun tüm İzmir’e ve depremi hisseden herkese.

Yazar: Burcunuzbenim

anlatıyorum

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: