Sonsuz değildi

Bu zamana kadar en çok mutlu olduğum anlar ebediyen sürsün istedim. Bazen zamanı durdurmak istediğim anlar oldu. Anı doyasıya yaşayabilmek, her şeyi hafızama işlemek istediğim için. Çünkü hatırladıkça çok ama çok mutlu ve huzurlu hissedeceğimi biliyordum. Ama hiç bir şey sonsuz değil. Mutluluk ardından öyle bir kasvet geliyor ki neye uğradığını şaşırıyor insan. O nedenle ebediyen mutlu olacağım kafasından çıkmaya başladım. Sanırım artık bu konuda polyanna değilim. Şu an tek istediğim mutlu olan anlarım fazla olsun ve keder gelecekse de az hasarla atlatabileyim. Kimse sonsuza kadar yaşamıyor, kimsenin aşkıda sonsuza kadar sürmüyor. Sonsuzluk bir kelime ve ters sekiz. Sonsuzluk kimine göre onsuzluk bana göre ise bilinmezlik. Hayatımız öyle ya da böyle devam ediyor. Sanki kişisel hiç bir derdimiz yokmuş gibi bir de korona var hayatımızda. Herkesin hayatında. Ama sonsuzluğun iyi kısmı şu ki bu korona sonsuza kadar bizimle kalmayacak. Veba ve sars da olduğu gibi gidecek karanlığı üstümüzden. Bu durumda yapmamız gereken duyarlı olmak ve bu acı durumu en az hasarla atlatmak. Ama acı olan durum şu ki sosyal olmayı özledim. Koronadan sonra sevdiğim insanlar ile doyasıya sohbet edip kahkaha attığım, sahilde yürüyüp çimlere uzandığım anlar geri gelsin istiyorum. İzmir’i de çok özledim. Çimler deyince aklama hemen orası geliyor.

Sonsuz değildi. Acılarımız da sonsuz değildi, mutluluklarımızda. Özlem de sonsuza kadar sürmeyecek, kederlerimizde. Sanırım sonsuz olmaması bir yerde iyi bir şey. Aşkın sonsuz olmamasını bu sene çok iyi anladım. Daha öncede bu aşk konusunda pek başarılı değildim ama şu an anladığım şey giden gidiyor ve acısı da sonsuza kadar sürmeyecek. Benim tek derdim mutlu anlarımın çok olması. İşimi yapabilmek, ikinci okulumun derslerini verebilmek ve kafamın huzurla doluşunu izleyebilmek. Sonsuz değil belki mutluluklar ama biz de sonsuz değiliz. Bir gün gideceksek de bu dünyadan iz bırakalım istiyorum kenara, köşeye, insanların kalbine.

Sonsuz olmayışına hazır olmak diye bir şey öğrendim bu sene. Bu zamana kadar üzüntüm de sonsuza kadar sürmedi, kederimde. İnsan dur diyebilmeli kendine. Sonsuza kadar ağlayacağımızı zannederiz bazen. Ama o iş öyle değil işte. Ben kedi videosu görünce sırıtmaya başlıyorum hemen. Sonra bi bakıyorum acım azalmaya başlamış sonra günler günleri izliyor ve hayata tutunduğumu fark ediyorum. Mesela son zamanlarda cidden kötü şeyler yaşıyorum. Aşk, sağlık, kendine inanış. Ama sonsuza kadar sürmeyecek bu hal. Yarın balık tutmaya gideceğim babamla. Biliyorum ki deniz havası beni mutlu edecek. Hayatta hiç bir şeyin sonsuza kadar sürmeyeceğini hatırlatmak için yazıyorum, acınız varsa aklınıza şunu söyleyebilirimki, sonsuza kadar kor ateşle kalmayacağız. Mutlu anların keyfini çıkarıp mutlu olmayı arttıracak şeyler yapmalıyız. Zaten kasvet çöktü dünyanın üstüne bir de biz kendimizi karanlığa hapsetmeyelim. Güzel insanlara hayatımızda yer verelim. İyi insanlar ve hayvanlarla dolduralım benliğimizi. Kötü bir insan varsa da hayatımızda sonsuza bizimle olmayacak. Bunu bilelim.

Anlayacağınız sonsuz değildi. Aşkı da sonsuz değildi aşkımda. Acılarım da değildi mutluluklarımda. Geç farkına vardım belki ama farkına vardım sonuçta.

Şu an haspolmuş hissediyorsanız siz de benimle beraber akışına bırakın. Dünyanın en haklı iki kelimesi. Akışına bırakmak. Cidden baya güzelmiş bu durum. 26 oldum 26ımda anladım. Hiç bir şey için geç değil.

İyiliği içimizde elimizden geldiğince yaşatmaya çalışalım ve hayatımıza çekmeye çalışalım. Giden gidiyor, gitmesi gerekiyorsa bırakın gitsin zaten.

Size kocaman sevgi ve iyilik dolu enerjimi burdan gönderiyorumm. Hep birlikte başaracağız şu hayatı öğrenmeyii.

Sevgilerimle.

Denize açılsın tüm karanlık yollar!

Yazar: Burcunuzbenim

anlatıyorum

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: