Büyük iş yükü sonrası içilen kahve

Bugün o kadar büyük bir iş yükünün üstesinden geldim ki… Kendimi tebrik ediyorum. Kendimi hatta bu seviyede gördüğüm için çok minnettarim. Hayatıma daha sıkı tutunduğum için, yeteneklerimin üzerine gittiğim için, daha çok okuduğum için, daha çok gulebildigim için, her şey için çok şanslı hissediyorum. Hayata tutunmanin verdiği huzuru, başarıdan başarıya koşmanın verdiği hazzı tattigim için dünyanın en pozitif insanı gibi hissediyorummm. Ekonomi mezunuyum. Ekonominin hiç bir zaman benlik olduğunu düşünmedim. Tabi okurken yazarken sevdiğim çok konu oldu. Ama asla ekonomi üzerine bir iş yapmak istemedim. Çok çeşitli bir çok işte çalıştım. Hepsinde başarılı olduğumu duydum, fakat şu an yıllardır hayalim olan işi yapıyorum. Okuyorum, yazıyorum ve hatta daha çok yazıyorum. Yardımcı oluyorum. Yardımcı olmam gereken konularda en iyisini yapmak için çabalıyorum. En önemlisi yazdığım her satıra kendi imzamı atıyorum. Keşfedilmeyi, kesfedildikce gelen o mutluluk için minnettarim.

Zamanın birinde çok büyük bir yanlış yaparak okulla ilgili saçma bir karar vermiştim. Sonrasında meslek sahibi olmamamdan ötürü de istemediğim bir an yaşamıştım. Genceciktim, yolun basindaydim. Hayatımın gidişatını etkileyecek bir karar alınmıştı. Sadece benim tarafımdan olmadı. Ben o gidişata uyum sağlamaya çalıştım. Şimdi gururla söyleyebilirim ki mutsuzluklarini bana yansıttıkları her anı gömdüm çukura. Hayatımın kendimi bulduğum bu döneminde, bu başarılarda bu guclulukte, zamanında beni ezik görmüş herkesin mutsuzluktan kıvrım kıvrım olması benim işime gelir. Cok büyük acı sözlerin kurbanı olmuş 23 yasimdaki halimden özür diliyorum. Haketmedin güzel kızım. Asla haketmedin. En son bana atılan iğrenç mailleri mum ışığında hayatımın işini aldıktan sonra gururla sildim. Mutsuzlugunda boğulan insalar karşısındaki insanı da mutsuz ederlermiş. Güzel kızım, iyi ki mutluluğunla etrafına ışık saçıyorsun. Sana teşekkür ederim.

Hayatımda bana renk katan tüm dostlarım ve bana ışıkla gelen mert. Size de çok teşekkür ederim. Siz gandalfin asası gibi aydinlattiniz hayatımı. En zor zamanlarımın kahramanı oldunuz. Hani derler ya iyi dostlar biriktirdim hepsi ailem oldu diye. Bu lafın somut halini yaşıyorum her gün. Her gün iyi dilekler içeren mesajlarla uyanıyorum. Mert sen iyiliğin vücut bulmuş halisin. Hep de oyleydin.

Bu hafta o kadar yoğun çalıştım ki. Kahvemi içiyorum mum ışığında. Kendimi en huzurlu hissettigim yerlerden birindeyim. WordPressteyim. Yani evimdeyim. Burası bana yeni kapıların açıldığı o tatlı yer. O mükemmel adımların atıldığı, ağladıkça boguldugum, boguldukca agladigim, yazdıkça kalktığım o yer. Beni bana anlatan güzel bir ev burası. İçimdeki rohan ülkesi burasıdır benim için. Kralı ölmüş ve yerine asla biri geçemeyecek fakat kahramanlığın sonsuz olduğu o yer burası benim için. Bir rohirrim tüm orta dünyaya bedel. Gondora da koşar, mordora da.

Bu yazımda hem aşırı mutlu, hem de aşırı hüzünlüyüm. Basarmisligin verdiği mutluluk var fakat geçmişindeki o gencecik kızın kendini kenara atmasına hüzünlü. İyi ki kendini buldun burcu. İyi ki kendi hayatının iplerini ele geçirdin. Bunu senden başka kimse yapamazdı. Sen yapılacak olanı 27 yaşında umutsuzluğun en dibindeyken yaptin. Teşekkür ederim sana.

Kendime verdiğim şansın meyvelerini topluyorum. Daha yolun başındayım. Kendime söz veriyorum, daha da güçlü olup daha çok yazacağım, daha çok anlatacağım daha çok başarıya koşacağım. Daha çok insana ulaşacağım. Daha çok yardımcı olacağım. Daha çok uzun bir yol var. Epilepsim bile izin verdi, rahatsız etmiyor beni. Depresyona girecek vakit olma ihtimali bile sıfır. Yarın uzun zaman sonra ilk defa sosyallesecegim. Çanakkale’ye gideceğim. Başarının tatili. Kızları görünce aşırı sevineceğim. Deniz planı yaptık enfes olacak.

Şimdi hazırladığım büyük bir fincan kahvemi içip daha iyilerini hayal edeceğim. Unutmayın ki biz iyi ki varız! Sen iyi ki varsın 23 yaşındaki güzel kızım.